Jeab' Blog

ตอนนี้เริ่มผ่านการเรียนมาเป็นระยะเข้าเดือนที่ 3 ของการเรียน..

เรียนๆ เล่นๆ คุยๆ

ทำอย่างนี้ผ่านมา 3 เดือน เริ่มรู้สึกเหนื่อยขึ้นทุกวัน

วันนี้พวกเราได้รับการแจ้งจากอาจารย์หลายๆท่าน ว่า

ปลายเดือนนี้จะมีการสอบปลายภาคเกิดขึ้น

จะเอาอะไรไปสอบดีเนี้ย

เราทุกคนคงรู้สึกเหมือนกัน

ไม่ใช่ว่า..ไม่ได้อะไรจากการมาเรียนน่ะ

เพียงแต่..อาจเป็นเพราะยังไม่ค่อยทราบทิศทางของแนวข้อสอบแน่ๆ

เฮ้อ..ทำไงดีน่ะ

ในวันศุกร์ที่แล้ว (29 มิ.ย.2550)ในขณะที่หญิงสาวคนหนึ่งอดีตครูโรงเรียนสาธิตเกษตรกำแพงแสน กำลังจะขี่รถมอเตอร์ไซต์คันโปรดกลับบ้านนั้น เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น เมื่อระหว่างทางที่กลับบ้านหญิงสาวได้ขี่มอเตอร์ไซต์มาอย่างรวดเร็ว ประกอบกับรถกระบะคันหน้าได้กำลังถอยรถออกจากลานจอดพอดิบพอดี รถทั้งสองคันประสานงากันเข้าอย่างจัง..
เสียงกรีดร้องด้วยความตกใจดังไปทั่วบริเวณนั้น

โชคยังดีมีหลายคนในบริเวณนั้นเป็นอาจารย์ในโรงเรียนสาธิต ซึ่งรู้จักกับผู้เคราะห์ร้ายอย่างจัง หญิงสาวผู้ขับรถกระบะรีบนำหญิงสาวผู้เคราะห์ร้ายนำส่งโรงพยาบาลที่ใกล้ที่สุด
เมื่อถึงยังโรงพยาบาล ..โชคดีของหญิงสาว เธอไม่เป็นอะไรมาก นอกเสียจาก ข้อเท้าเคลื่อนเนื่องจากถูกรถมอเตอร์ไซค์ของเธอทับอย่างจัง และแผลถลอกที่เข่า ขา และบริเวณใบหน้าเล็กน้อย ปากของเธอแตกที่มุมล่างซ้าย
ในช่วงเวลาไม่กี่นาทีหลังจากที่พยาบาลทำแผลให้เรียบร้อยแล้วนั้น
หญิงสาวกับต้องแปลกใจอีกครั้ง ..เมื่อมีผู้คนมากมายโทรศัพท์มาหาเธอแสดงความเสียใจกับเธอ เพราะเข้าใจว่าเธอประสบเหตุร้ายแรงขนาดขาหัก ...ต่อภาค 2..

หลายวันก่อนดิฉันได้เข้าอบรมสัมมนาเกี่ยวกับระบบประกันคุณภาพของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ซึ่งจัดโดยกองบริการการศึกษาของมหาวิทยาลัย จากการเข้ารับฟังแนวทางการจัดทำระบบประกันคุณภาพในครั้งนี้ ทำให้ดิฉันเข้าใจกรอบแนวทางในการทำประกันมากยิ่งขึ้น แต่หลายคำถามที่เกิดขึ้นคือ ระบบการประกันคุณภาพการศึกษา..ดีจริงหรือ?? หรือเป็นการเพิ่มภาระงานให้กับอาจารย์ผู้สอนมากยิ่งขึ้น?? แต่เมื่อลองคิดพิจารณาถึงผู้ที่คิดระบบหรือผู้กำหนดระบบการประกันคุณภาพ แน่นอนว่า..แนวทางการประกันคุณภาพการศึกษาน่าจะเกิดจากความหวังดีของนักการศึกษาผู้เป็นคนต้นคิดเพื่อต้องการรักษามาตรฐานการศึกษาของไทยให้ดียิ่งขึ้น แต่อาจเป็นเพราะการจัดการที่ยังไม่ดีมากนัก ทำให้ระบบการประกันดูยุ่งยากขึ้นถนัดตา ในฐานะอาจารย์ผู้สอนในระดับอุดมศึกษา ที่มีหน้าที่หลักในการสอน การทำวิจัย การบริการวิชาการ และการทำนุบำรุงศิลปวัฒนธรรม กลับจะต้องมีภาระงานเพิ่มมากขึ้นในการเตรียมผักชี ไว้โรยหน้าตอนตรวจประกัน

ถามว่า..การปฏิบัติงานของบุคคลในหน่วยงานแต่ละคนนั้น บางครั้งไม่สามารถแสดงออกมาในลักษณะของเอกสารได้ จึงดูเหมือนไม่มีแหล่งตรวจสอบหรือตรวจสอบได้ยาก ทั้งที่ได้มีการปฏิบัติงานนั้นจริงๆ เราควรทำเช่นไร ระหว่าง ปฏิบัติหน้าที่ของเราไปตามปกติ และ เตรียมผักชีไว้ตรวจสอบ